Son günlerde başkentimiz Ankara’da yaşanan su sıkıntısı, sadece musluklardan akan suyun azalmasıyla değil, siyaset arenasında yükselen tansiyonla da gündemin en önemli maddelerinden biri haline geldi. Şehrin yerel yönetimi, halkı susuz bırakmakla suçlanırken, eleştirilerin dozu her geçen gün artıyor. Ancak bu eleştirilerin ardında yatan nedenler ve asıl hedefler, olayın sadece bir altyapı sorunu olmadığını, aksine derin bir siyasi hesaplaşmanın parçası olduğunu gösteriyor. Vatandaşlar ise yaşanan bu tartışmaların gölgesinde gerçeği anlamaya çalışıyor.
Başkentte belediye başkanlığı koltuğunda oturan ismin, halkı mağdur ettiği ve temel bir ihtiyaç olan suyu bile sağlayamadığı yönündeki iddialar, belirli çevreler tarafından yoğun bir şekilde işleniyor. Bu söylemlerin, yaklaşan seçim süreçleri ve kamuoyu anketlerindeki dengelerle yakından ilişkili olduğu düşünülüyor. Özellikle anketlerde önde görünen isimlerin yıpratılması ve itibar kaybına uğratılması amacıyla bu tür krizlerin "altın bir fırsat" olarak değerlendirildiği yorumları yapılıyor.
Geçmiş dönemlerde şehri yöneten isimlerin de dahil olduğu bu tartışmalarda, aslında çok daha farklı bir yol izlenebilirdi. Örneğin, milyonlarca dolar harcanarak yapılan ve bugün atıl durumda olan devasa projelerin işletmesine talip olunarak, kimin daha başarılı yönetici olduğu halkın takdirine sunulabilirdi. Ancak bunun yerine, su sorunu üzerinden yürütülen polemikler tercih edildi. Bu durum, hizmet yarışından ziyade algı yönetiminin ön planda tutulduğu eleştirilerini beraberinde getiriyor.
Oysa ki su sorunu, sadece Ankara’ya özgü bir durum olmaktan çıkıp, küresel bir krizin yansıması haline gelmiş durumda. Dünyanın dört bir yanında etkisini gösteren iklim değişikliği, aşırı sıcaklar ve kuraklık, su kaynaklarını ciddi şekilde tehdit ediyor. Ülkemizin birçok şehrinde, farklı siyasi partiler tarafından yönetilen belediyelerde benzer sıkıntılar yaşanıyor. Bu gerçeği görmezden gelerek sorunu sadece tek bir isme veya partiye mal etmek, bilimsel gerçeklerle bağdaşmıyor.
Su yönetimi konusunda yapılan eleştirilerden biri de baraj projeleriyle ilgili. Mevcut yönetimin, gerekli projeleri hayata geçirmekte yetersiz kaldığı iddia edilirken, yönetim kanadı ise önerilen projelerin tamamlandığını savunuyor. Su kaynaklarının yönetimi, uzun vadeli planlama ve doğa olaylarının doğru okunmasını gerektiren karmaşık bir süreç. Bu süreçte yapılan her hamle, suyun hafızasına kaydediliyor ve zamanı geldiğinde gerçekler gün yüzüne çıkıyor.
Unutulmaması gereken bir diğer nokta ise, geçmişte büyük vaatlerle açılan barajların bugünkü durumu. "2050 yılına kadar su sorununu çözdük" denilerek hizmete alınan barajların, değişen iklim koşulları nedeniyle bugün neredeyse kuruma noktasına gelmesi, suyun siyaset üstü bir mesele olduğunu kanıtlıyor. Doğa, kendisine yapılan müdahaleleri ve verilen sözleri unutmuyor; suyun hafızası, kimin ne yaptığını veya yapmadığını tarih sayfalarına not ediyor.
Vatandaşların beklentisi ise açık: Siyasi çekişmelerin bir kenara bırakılarak, su gibi hayati bir konuda ortak akılla hareket edilmesi. Küresel ısınma ve kuraklık tehdidi altındaki şehirlerimizde, günübirlik polemikler yerine sürdürülebilir çözümler üretilmesi gerekiyor. Aksi takdirde, suyun hafızası, bugün yapılan hataları yarın çok daha acı bir şekilde yüzümüze vurabilir.
Sonuç olarak, Ankara'da yaşanan su tartışmaları, sadece bugünün değil, geleceğin de en önemli gündem maddelerinden biri olmaya aday. Suyun siyasi bir malzeme olarak kullanılması yerine, bilimsel veriler ışığında yönetilmesi, hem şehrin hem de ülkenin geleceği açısından hayati önem taşıyor. Gerçeklerin er ya da geç ortaya çıkma huyu, suyun berraklığıyla birleştiğinde, kimin haklı kimin haksız olduğunu zaman gösterecek.